Een bestuurder die wegduikt voor zijn verantwoordelijkheid…

‘(…) Portefeuillehouder L. Roolvink wil antwoorden en begint met te verklaren dat hij zelf ‘nooit iets heeft gemerkt van onvrede bij personeel/vrijwilligers van de brandweer’, maar wordt direct geïnterrumpeerd door B.Litjens; “De jongens durven niet te spreken in het openbaar”. Roolvink komt met een merkwaardig antwoord, en bevestigt onbedoeld misschien wel het voorgaand gezegde door Litjens met; “Dat heb ik nog nooit gemerkt”. Roolvink verklaart verder dat hij ‘geen idee heeft waar de ladderwagen nu staat’. Litjens’meldt dat bij het gesprek dat hij had met de brandweerlieden meerdere raadsleden aanwezig waren en vraagt zich af waarom die zich nu niet transparant melden? Ook waren er brandweerlieden aanwezig die al jaren en jaren in dienst waren. Roolvink is van mening dat juist deze brandweerlieden de ‘knop hebben omgezet’.’
Waarom VVD/R.Bannink de behoefte voelt per interruptie op te merken dat hij het jammer vindt dat Litjens er zich niet bij neerlegt dat de ladderwagen weg is, blijft onduidelijk…(…)

Wo sind sie geblieben?

Een lang citaat aan het begin. Het komt van de Keerpuntsite en is van de hand van Hester Kruizinga die het verslag van de raadsvergadering gemaakt heeft.*1) De burgemeester antwoordt op een vraag over die ladderwagen. De vraag van Marlene Dietrich: ‘Wo sind sie geblieben?’*2) De diva zingt het als een reeks nostalgische vragen waarbij het haar gaat om de niet gegeven antwoorden… De teloorgang van heel veel dierbaars in de oorlog. De parallel met de ladderwagen en de bluswagen ligt voor het grijpen; gesneuveld op het hakblok van de botte bestuursmacht die oog noch oor heeft voor andere belangen dan de hare. Overigens, onze burgemeester is eerder een slachtoffer dan een dader in dit geheel - en dat is bepaald niet vergoelijkend bedoeld. Maar Marlene gaf ook geen antwoorden…

Fecaliën aan de knikker

Onnozelheid is een vaak ingezet politiek en bestuurlijk wapen, zoals we weten. ‘We weten hier niets van.’ Als je het in het Duits vertaalt, wordt de draagwijdte opeens veel helderder. Zeker als je de aanleiding erbij bedenkt.
De ‘overdracht’ van ladderwagen en bluseenheid is een zaak van de Veiligheidsregio Brabant Noord. Onze burgemeester zit in dat bestuur, samen met andere burgemeesters en dat moet (mede) bedoeld zijn om er zorg voor te dragen dat de geluiden uit de regio daar ook doorkomen… Kennelijk niet! Nou is het uiteraard te billijken wanneer onze man in Den Bosch zijn zin niet krijgt in zo’n bestuur maar je voelt aan je water dat er meer aan de hand is. September 2015 was ik er getuige van dat Roolvink, gesecondeerd door een lid van het dagelijks bestuur van de Veiligheidsregio, pas tijdens die bijeenkomst door kreeg dat er echt fecaliën aan de knikker kleefden en dus geen zinnig woord wist uit te brengen over de ladderwagen, de bluswaterwagen en de inkrimping van het korps. Dat gebeurde toen er, kennelijk voor de allereerste keer, lastige vragen over werden gesteld. Vanuit de bevolking. Onze politieke leiders hadden er tot dan toe geen acht op geslagen… Zoals Rob Bannink nu nog altijd lijkt voor te staan, de man die door de meerderheid ingezet lijkt om ieder voor de meerderheid onwelgevallig debat te ontregelen door dooddoende interrupties. Dat is des te schrijnender, omdat er binnen de brandweer, leiding en korps, veel onbegrip en grote verontwaardiging bestonden en bestaan over de gang van zaken die niet veel meer is geweest dan een overrompelingstactiek of ‘slikken of stikken’. Het is al triest genoeg dat onze meerderheid met de armen over elkaar naar het hele verhaal heeft zitten kijken en niets ondernomen heeft (inclusief VVD) om de situatie te beïnvloeden. Het is politiek van een ongekende banaliteit om dan ook nog eens nadrukkelijk te vinden: ‘je moet het er maar mee doen want wij zijn de baas.’

‘Voor jou tien anderen’

Je voelt op je klompen aan dat hier stommetje gespeeld werd over de inhoudelijke kant van de zaak van de ladderwagen; de echte draagwijdte daarvan drong zichtbaar pas op dat hierboven beschreven moment bij onze burgemeester door. Dat valt  te bewijzen vanuit het ongerijmde. Weliswaar moet er toen al flink wat gesputterd zijn vanuit de Graafse brandweer maar kennelijk niet op het niveau waarop boodschappen bij de burgemeester aankomen. Grave Politiek heeft in die tijd zelf gesproken met bezorgde brandweerlieden die schielijk afstand namen van hun verhaal, nadat ze een slot op de mond gekregen hadden van onze respectgoeroe. ‘Voor jou tien anderen!’; een probaat dreigement als je bezig bent de halve club weg te bezuinigen. Achteraf ‘ik weet van niets’ zeggen, is dan een misselijk lulsmoesje.
Dat onze burgemeester ‘nooit iets heeft gemerkt van onvrede bij personeel en vrijwilligers van de brandweer’, geeft haarfijn aan hoe hij in de materie staat. Het is ook het verhaal van alle critici in zijn entourage. Exact zo gaat hij ook om met wat wij schrijven en met de bevindingen van de rekenkamer. Als Lex er geen zin in heeft (of het niet snapt), is het er niet. Laatst gewerd ons dat hij er trots op is onze inbreng in de Graafse politiek nooit te lezen. Alleen de bekrompenheid al om zoiets te durven (willen) zeggen als ‘burgemeester van alle Gravenaren’…

Uitvlucht beledigend

De man heeft er kennelijk totaal geen notie van dat, wanneer hij zich zo respectloos uitlaat over brandweerlieden, zeer hoog te achten vrijwilligers, dat hij hen daarmee schoffeert. Blijkbaar wreekt zich hier dat hij opgeklommen is binnen de rangen van geborneerde ambtelijke horken die zorgvuldig (kunnen) organiseren nooit geplaagd te zullen worden met kritische geluiden. Hij heeft er zonneklaar geen gevoel of waardering voor dat zo’n lulsmoes beledigend is voor de mensen om wie het gaat. Te bekrompen om oog te hebben voor mensen die voor hun en elkaars belangen opkomen.

Zeer gemotiveerde vrijwilligers af geserveerd

Uiteindelijk gaat het er natuurlijk om, dat onze burgemeester geen antwoord had en er veel te laat achter gekomen is dat die ladderwagen echt een punt was. Kennelijk is het hem als bestuurder overkomen dat het brandweermaterieel onder zijn ogen werd verkwanseld door medebestuurders en managers die beter op tellen pasten. Dat zou u en mij ook kunnen overkomen, nieuw in zo’n gremium, maar een echt bestuurder neemt daar zijn verantwoording voor in plaats van weg te duiken achter de mensen die er de dupe van zijn geworden. Van een bestuurder zou je meer karakter willen verwachten.
Dat geviseerde brandweerlieden ‘de knop hebben omgezet’, is er dus waarschijnlijk een indicatie van, dat ze uiteindelijk gekozen hebben voor hun vrijwillige taak, ook al moeten ze die uitoefenen met veel minder middelen en met een gemeentebestuur(-der) die ze heeft laten barsten. Het is er ook een indicatie van dat ze heel wat meer mans zijn dan onze ‘edelachtbare’.

Ben Bongaards;www.gravepolitiek.nl

*1) http://www.jacquesleurs.nl/2017/04/verslag-van-de-raadsvergadering-in-twee.html
*2)
https://www.google.nl/webhp?sourceid=chrome-instant&ion=1&espv=2&ie=UTF-8#q=wo+sind+sie+geblieben&*   
en:
http://www.songtexte.com/songtext/marlene-dietrich/sag-mir-wo-die-blumen-sind-3c2595f.html

Agenda

Augustus 2018
M D W D V Z Z
30 31 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 1 2

Andere website's

Inlogformulier








alle inhoud op www.gravepolitiek.nl valt onder © en mag niet zonder toestemming gepubliceerd worden.