Voor Gravenaar en toerist; richt die blijde*1) een paar dagen op het stadhuis

Onze gracht. Die van de knotwilgjes en ijsvogeltjes (RIP)*2). Tussen de Lovendaalsingel en de rijksweg. Knap van onze wethouder en in zijn kielzog het voltallige, royaal bemenste college van burgemeester en wethouders. ‘Grave heeft het’, precies als Amsterdam. Knap inkijkje in Grave, vestingstad door wedergeboorte. Passanten en passerende toeristen zien dat er gewerkt wordt. Dat er werk gemaakt wordt van toerisme.

Werk? Jazeker. Het vermaarde Graafse horten en stoten, zodat aankomende toeristen meekrijgen hoe onze vesting wedergeboren wordt. ‘Participerend toerisme’. Zo ervaren ze waarom de bewoners van de singel zo opgetogen zijn over de wonderen die verricht worden. Waarom onze wethouder straks zeker is van applaus van de overzijde van het water.
Het echte wonder moet nog even wachten tot augustus, als er weer verder gewerkt kan worden. ‘Goed werk heeft tijd nodig’, weten we. Fijn dat je in Grave de wedergeboorte van de vesting op de voet kunt volgen… Als je persé het resultaat wil zien, als toerist, word je van harte uitgedaagd nog eens terug te komen over een paar jaar. Beleef Grave! Beleef de dynamiek! ‘De vestingwallen bruin, de vestingwallen groen. In onze Vesting Grave is altijd wat te doen.’*3) 

Die gracht. Wat er was, wat er is en wat er komt. Het proces is adembenemend spannend. Het is niet helemaal helder, of de wethouder (Daandels) zich, zoals gebruikelijk, weer laat verrassen door ingehuurde adviseurs. Als bij het snippergroen. ‘Wij willen iets; we laten ons graag verrassen! We zien het factuurtje wel komen.’ Zo ongeveer. De Lovendalers zijn intussen zwaar opgetogen dat de toeristen zo dichtbij kunnen komen. Toeristen willen de sfeer van nabij opsnuiven. Kijk naar  Wu Wen en Xing Ya*2) in Ouwehands. Geweldig dat je als bewoners van zo’n eenvoudige singel in Grave een ‘event’ mag meebeleven van vergelijkbare allure. Beleef Grave!

Het is nog even wachten op de tribunes en de picknickbanken tot de gazons groen worden en de toeristen in drommen het leven aan de Lovendaalsingel komen smaken, het Ouwehands van Grave. Het werkt twee kanten op. De bewoners hebben van gemeentewege ‘kanonskogels’ met apennootjes*3) verstrekt gekregen om naar de toeristendrommen te katapulteren. Toerisme met een twist. Een vesting tenslotte. Participerend toerisme. Het hemelbestormend idee, ontsproten aan het gecombineerde stormachtige brein van onze nieuwe toerisme-ambtenaar en wethouder Joon. Ze kosten wat maar dat heb je ook wat…

Toerisme in Grave. Een kwestie van geven en nemen, zoals veel zaken in het leven. Geven: vrijheid, uitzicht, privacy, waarde van je bezit… Nemen? Het ‘nemen’ is bestuurskrachtig doordacht, zoals Grave betaamt: ‘Take it or leave it!' of, in vloeiend bestuurlijks Graafs, ‘Wij zijn de baas!’ Zo zijn onze bestuurlijke manieren immers. Burgers zijn er om te applaudisseren en hun bestuurders respect te betonen. ‘Take it or leave it!’ Geweldig toch dat dit zomaar kan in Grave. Pur sang dienstbaarheid, gedeeld met toeristen die zich even Gravenaar mogen wanen. Met een veilige gracht tussen de lokale ‘panda’s’ en de dringende drommen ‘panda-watchers’. Intiem en toch veilig.

Onze gemeente… Onze gemeente en toerisme… Onze gemeente en omgevingsbeleid… Alle drie staan bol van de visie, de bestuurskracht en de dienstbaarheid. Wij zijn daar inmiddels mee verwend geraakt; we zien het nog nauwelijks. Voor ons is het gesneden koek dat we mogen genieten van een bevlogen bestuur. Wij kijken er niet meer van op dat het keer op keer voor verrassingen zorgt. Wij zijn er zo trots op dat we het uit willen schreeuwen over de Lovendaalgracht: ‘Kijk gerust de ogen uit, toeristen, wat je hier ziet, zie je nergens. Grave heeft het!’

‘Och, mevrouw… U kwam voor die ijsvogeltjes en de natuur rond onze gracht? Jammer, maar dat is voltooid verleden tijd… Er moest in Grave immers nodig iets voltooid worden om het verschil te maken.’ De kaalslag hoort wezenlijk bij onze vesting. Kwamen er vijandige legerscharen in het vizier, dan werd in allerijl alle begroeiing weggehaald om vrij schootsveld te hebben. Nu stond de vijand aan de poorten, gewapend met een bomenverordening…‘Grave, get the feeling!’*6) ‘Bestuurs- en daadkrachtig!’
‘Maar, mevrouw, u bent hier echt niet onverrichter zaken. Ziet u die trebuchet daar? Die verdedigt het heden van Grave. Ziet u die scheuren in dat marmer? Het werkt! U mag de slinger ontgrendelen!’ Wij Gravenaren zullen applaudisseren.

Ben Bongaards; www.gravepolitiek.nl

 

*1) https://nl.wikipedia.org/wiki/Trebuchet  (blijde = trebuchet)
*2)
https://nl.wikipedia.org/wiki/RIP
*3) vrij naar Herman Finkers
*4)
https://www.pandabeerindierentuin.nl/
*5) pinda’s
*6)
https://s-media-cache-ak0.pinimg.com/564x/5f/90/31/5f9031435be2ec57d6b6916976968e61.jpg

Agenda

Februari 2018
M D W D V Z Z
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 1 2 3 4

Andere website's

Inlogformulier








alle inhoud op www.gravepolitiek.nl valt onder © en mag niet zonder toestemming gepubliceerd worden.