Een tweede termijn voor burgemeester Roolvink?

22 mei 2013 werd onze burgemeester, Lex Roolvink, benoemd. Dat wil zeggen dat zich nu, na vijf jaar, de vraag van zijn herbenoeming aandient. Zo’n eventuele herbenoeming is in veel gevallen vooral een formeel beslispunt maar is evenzeer bedoeld om op basis van ervaring op een rij te zetten wat het burgemeesterschap de gemeente gebracht heeft. Dat is vooral een zaak voor de gemeenteraad, niet alleen omdat burgers in Grave geen enkele politieke status genieten, maar omdat het de raad toekomt hierover te oordelen. Zij zal zich trouwens op basis van alle functioneringsgesprekken zeker een gefundeerd oordeel kunnen vormen…

Vervelend gesprek

Mijn eerste en enige directe ervaring met Roolvink speelde ongeveer een half jaar na zijn aantreden. Het ging over dat ‘sjieke’ marmer op onze ‘markante’ stadhuisgevel. Toen nog niet over de verloederde, vervuilde en verslonsde aanblik… Het ging ons, Wil Baaijens en mij, destijds over het doodgezwegen gegeven dat de draagconstructie onder het marmer prutswerk is en dat het marmer niet op een deugdelijke (gecertificeerde) wijze verlijmd is.
Het was een gesprek tussen burgemeester Roolvink, Wil Baaijens en mij, met wethouder Henisch als toehoorder. Een vervelend gesprek met een man die zich mentaal getooid had als gezaghebbend bestuurder maar in feite geen enkel weerwoord had, anders dan dat de besluitvorming volgens ‘destijds vigerend beleid’ helemaal volgens de regelen der bestuurskunst afgewikkeld was. Weer en natuur hebben sindsdien overtuigend aangetoond dat die werkelijkheid enkel op (klad-)papier staat en niet van enige rechtsgeldige handtekening voorzien is. Voor mij was de kennismaking een ervaring van ‘eens maar nooit meer.’ Halverwege het gesprek stond onze ‘bestuurder’ opeens op om nog wat hoger boven ons te staan. Anno 2013!

Empathiearm

Onze raadsleden hebben mijn wederwaardigheden niet nodig om zich een oordeel te vormen. Als het goed is, hebben ze inmiddels immers een uitvoerige conduitestaat opgebouwd. En een globale indruk, uiteraard. Zoals het beeld van Piet Zelissen een tiental jaren na dato uitgekristalliseerd is tot dat van de burgemeester van toonaangevende woningarchitectuur en zoals diens opvolger, mevrouw Wilma Delissen, te boek staat als de ‘vrouw van tien miljoen’*2), zo zal Lex Roolvink in de annalen vereeuwigd staan als de man van de ladderwagen en de ambtelijke uitverkoop van de brandweer. De raad zou zich moeten bedenken hoe dit alles op haar afstraalt. De gemeenteraad die het liet gebeuren.

Een ander chapiter… Het voorzitten van de raad. Empathiearm. Al te vaak aangestuurd door willekeurige en niet ter zake doende voorkeuren en antipathieën. Weinig gevoel voor de positie van de raad die nog eens extra delicaat wordt door het vele ‘plaatsvervangende’ werk van onze burgemeester. In het Land van Cuijk staat hij te boek omwille van zijn politieke standpunten waar van een burgemeester juist een verbindende en boven partijen staande opstelling verwacht mag worden. Zijn integriteitsbeleid is de facto niet bestaand. De gemeenteraad wil, kan of durft het er niet over hebben en, naar het zich laat aanzien, heeft onze burgemeester die blinde vlek van harte voor lief genomen. Als raadslid Peters in een raadsvergadering zonder blikken of blozen twee burgers te kakken probeert te zetten, *3) speelt onze burgemeester stommetje en laat hij het gewoon gebeuren.

Respect

Roolvink is onderwijl ook de burgemeester geworden van het respect, de schone schijn van de buitenkant dus, en lijkt geen enkel gevoel te hebben voor de dwingende eis aan onze politiek om werk te maken van haar integriteit, zeg maar de ethiek, de moraal en de rechtschapenheid van het politiek proces en het besturen. Het ultieme ‘ouwe-jongens-krentenbrood’ dat onze bestuurders zelf lijken te duiden als ‘bestuurskracht’, terwijl het tegelijkertijd de rode draad is door het Wisseveld-debacle, een schoolvoorbeeld van blind en doof doormodderen.

Het prolongeren van Roolvink zou ook gewoon een hamerstuk kunnen worden. Als je alles op een rij zet, zijn raad en burgemeester voor hun overleving namelijk afhankelijk van hetzelfde schuitje; de Graafse versie van de ‘onzinkbare’ Titanic. Hun ‘bestuurs’-kracht schuilt in hun zwakte zelf; vastgekoekt aan elkaar. Burgers als u en ik kunnen denken wat ze willen; uiteindelijk kan de interactie niet veel meer zijn dan de vingers in de oren en domme pogingen de (kritische) burger af te serveren. Onze burgemeester slaat het tevreden gade. Respect!

Ben Bongaards;www.gravepolitiek.nl 

*1) http://www.jacquesleurs.nl/2017/09/stadskantoor-verloedert-twee-ruiten-al.html
*2) Niet door college of raad geautoriseerde brief van burgemeester Delissen en gemeentesecretaris Hubers waarmee zij de onderhandelingspositie tegenover GBB verkwanselden.
*3)
http://www.gravepolitiek.nl/index.php/columns/274-hou-toch-eens-op-de-zielenpiet-uit-te-hangen-raadslid-peters

Agenda

Mei 2018
M D W D V Z Z
30 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 1 2 3

Andere website's

Inlogformulier








alle inhoud op www.gravepolitiek.nl valt onder © en mag niet zonder toestemming gepubliceerd worden.