Speelt de georganiseerde misdaad een rol in bestuurlijk Grave?

Infiltratie van de georganiseerde criminaliteit in de gemeentepolitiek. ‘Nieuwsuur’ van 5 oktober 2017 ging erover. Burgemeesters die bedreigd worden, wethouders en raadsleden die omgekocht worden, criminelen die via de raadsverkiezingen proberen te infiltreren in het politiek bestel… Het gebeurt allemaal in Nederland. Een kwart van de burgemeesters heeft ermee te maken (gehad), zo werd er verteld. Bij zo’n nieuwsitem gaan je gedachten onmiddellijk naar je eigen gemeente.

Elkaar aanspreken?

Eerlijk gezegd heb ik geen flauw idee van de stand van zaken in Grave. Met de natte vinger schat ik in dat het wel mee zal vallen maar echte gegevens ken ik niet. Waar ik niet zo gerust op ben… Kennen we in Grave een bestuursklimaat dat zijn bestuurders en politici wapent tegen dit soort zaken? Kennen we in Grave een bestuursklimaat waarbinnen bestuurders en politici zichzelf en elkaar aanspreken op hun gedrag?
We hebben u vaak gewezen op het tegendeel; onze politici die, door simpele en doodnormale kritiek tot op het bot gefrustreerd raken en vervolgens kiezen voor heilloze pogingen hun critici bij de enkels af te zagen. Zelfs als de rekenkamer uittekent hoe bijvoorbeeld de snippergroenkwestie veel beter aangepakt had kunnen worden, kiezen ze -hoe infantiel wilt u het hebben?- ervoor de rekenkamer op ‘gemaakte fouten’ te betrappen. Onze burgemeester voorop!

Loslippig

Kennen we in Grave een bestuursklimaat waarin bestuurders en politici hun integriteitscode omarmen en er behoefte aan hebben om die toe te snijden naar de eigen specifieke situatie? Niet in het minst! Hebben onze politici het een verwaaide keer over ‘integriteit’ dan vindt de een van de ander dat hij of zij ergens te loslippig over geweest is. De ernstigste integriteitsschending die onze bestuurders kunnen bedenken, is ons burgers, wijzer te maken dan we zijn. Over onze plaatselijke politiek, wel te verstaan. Ergens in 2016 hebben ze, noodgedwongen, een gedagscode*1) als hamerstuk ‘omarmd’ maar er is daarna van dat document nooit meer een teken van leven ontvangen. Uit het doen en laten van onze politici kun je dus eerder het tegenovergestelde concluderen; er bestaan geen dodere letters dan de Graafse integriteitscode.

Wantrouwig

Komen we terug op de georganiseerde misdaad die onze besturen bestookt en infiltreert. Met de natte vinger verwacht ik dat dat in Grave mee zal vallen. Ben ik er gerust op? Nee! Je ziet om je heen dat de georganiseerde misdaad onze leefomgeving infiltreert. Bezie je dat gegeven tegen de achtergrond van een Graafs bestuur dat met geen tien paarden zijn integriteit op orde krijgt, dan is er alle aanleiding om heel wantrouwig te zijn. Zou het een kwestie van tijd zijn? Je weet natuurlijk nooit wat je niet weet maar zou ons bestuur (raad, college) het besef hebben hier alert op te moeten zijn? Hoeveel waakzaamheid kan een bestuur toegedicht worden dat op het stuk van integriteit in feite compleet af laat weten?

Waakzaamheid

Hoeveel waakzaamheid kan een bestuur toegedicht worden dat bijvoorbeeld na alle ellende van het Wisseveld alleen maar kan bedenken: ‘Daar willen we het niet over hebben! Dat is van vóór onze tijd!’ Een bestuur dat daarmee alle gerommel, geknoei, alle belangenverstrengeling en alle winsten door voorinformatie, alle wanbestuur, met de mantel der liefde moet toedekken. Met de mantel van het wegkijken, eigenlijk. ‘Als ik mijn mond houdw over jouw geknoei, moet jij de mond houden over het mijne.’ ‘Als je mijn partij de maat wilt nemen, denk dan eerst over je eigen kerfstok!’ Echte waakzaamheid kan dus eigenlijk niet bestaan in het Graafs bestuursklimaat. Je bedenkt je als bestuurder wel honderd keer, eer je een collega de maat neemt of hem of haar lastige vragen stelt.

Uiterst verontrustend

Georganiseerde misdaad die ons bestuur infiltreert? Uiteindelijk moet de conclusie van dit verhaal zijn: ‘Geen flauw idee!’ En ik zou ook niet weten welke maatregelen onze bestuurders en onze partijen genomen hebben om dit te voorkomen. Met de gemeenteraadsverkiezingen in het verschiet is dit gegeven op zich al uiterst verontrustend. Het zou onnozel zijn de risico’s niet te zien maar tegelijk is het ontzettend lastig dat je daarbij dan meteen namen en rugnummers zou moeten bedenken. Daarom is die desinteresse in de eigen en elkaars integriteit in feite het ultieme zwaktebod van bestuurders. Een zichzelf respecterend politicus zorgt er doelbewust voor dat zijn integriteit buiten kijf blijft. Doet hij of zij dat niet, dan bewijst hij daarmee zichzelf, de burgers en de gemeente de slechts denkbare dienst… En daar komt de cirkel dan wonderwel rond: het vertrouwen in het Graafse bestuur staat zwaar onder druk. Het kwaad is dus in feite al geschied, zonder dat de georganiseerde misdaad echt in beeld lijkt.

Ben Bongaards; www.gravepolitiek.nl

Aanbevolen: https://vng.nl/onderwerpenindex/veiligheid/nieuws/maatregelen-tegen-criminele-beinvloeding-lokaal-bestuur

Agenda

Februari 2018
M D W D V Z Z
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 1 2 3 4

Andere website's

Inlogformulier








alle inhoud op www.gravepolitiek.nl valt onder © en mag niet zonder toestemming gepubliceerd worden.