In gesprek met de burgemeester

Verslag van een gesprek van Wil Baaijens en Ben Bongaards met de burgemeester over de stadhuisafffaire

Voorwoord

Op 27 september 2013 hebben we, na tussenkomst van Anja Henisch, een gesprek gehad met burgemeester Roolvink over de het marmer en de draagconstructie eronder. Van dat gesprek heb ik (Ben Bongaards) een verslag gemaakt. Dat heb ik eerst ter controle voorgelegd aan Wil Baaijens. Nadat wij het samen hadden ‘vastgesteld’, is het verslag op 2 oktober gemaild aan de bij het gesprek aanwezige personen. Op deze mail hebben wij geen reactie gekregen en we hebben ook nooit een ontvangstbevestiging ontvangen. Ik heb dat verslag gemaakt, omdat mij tijdens en na het gesprek het gevoel bekroop dat er door de burgemeester een spel gespeeld werd waarvan ik me afvroeg of ik het wel mee zou willen spelen. Wil Baaijens deelde dat gevoel en in de verdere gang van zaken vonden we eigenlijk ook een bevestiging ervan.
Omtrent het bouwdossier. We hebben voor onszelf de voorlopige conclusie getrokken dat er hoogstwaarschijnlijk geen dossier is of dat de belangrijkste stukken, de gewijzigde vergunningen en de besluitvorming daarover, daarin niet gevonden zijn. We hebben daar echter uiteraard geen bewijs van. Het is wel opvallend dat we nooit een echte uitnodiging gekregen hebben om het dossier in te zien maar dat de burgemeester die indruk wel gewekt heeft richting Anja Henisch. Ook valt op dat er, zelfs nu er mogelijk sprake zou zijn van een misverstand, geen uitnodiging meer gevolgd is om de zaak alsnog recht te trekken. De enige actie die de burgemeester wel genomen heeft naar aanleiding van het gesprek is het (veel te laat) inschakelen van bureau Köhler Peutz voor de monitoring. Onderstaand ons verslag.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Het verslag

Vrijdag 27 september 2013, 10.00 uur. Aanwezig: burgemeester Roolvink, secretaris Bransz, raadslid Anja Henisch, Wil Baaijens en Ben Bongaards.

Opvallend was dat de burgemeester ons verwelkomde en ons min of meer vroeg wat we kwamen doen. Opvallend, omdat we hem in een brief uitvoerig hadden gemeld wat onze boodschap was. Bij wijze van spreken was het ook gerechtvaardigd te verwachten dat de documenten op tafel klaar lagen en dat hij de uitleg paraat had op de punten die verheldering behoefden.

Mij viel op dat de burgemeester bijna begon met het corrigeren van de wijze waarop Wil uiteenzette wat onze boodschap was. Het ging daarbij over de toon en het woordgebruik. De burgemeester leek er op uit om deze af te zwakken. Hij had zich overigens goed verdiept in het onderwerp, het marmer en de draagconstructie ervan, maar bleek zich niet zo erg bewust van het gegeven dat onze kritische vragen zowel de uitvoering van de buitenschil van het gebouw betroffen als de bestuurlijke besluiten waardoor die is zoals die is.

Het gesprek ging, naar mijn oordeel, eigenlijk teveel over allerlei details. Logisch van de ene kant, omdat de draagconstructie en de verlijming van het marmer daarop, niet deugt en het daarmee gaat om een lange reeks van elementen in de bouwketen (administratief en materieel) waarbij kritische vragen gesteld kunnen en moeten worden. Dat maakte het wel heel lastig om door de bomen het bos te blijven zien en dat tekende het gesprek in mijn ogen te zeer. De complexiteit van de materie werd daardoor onvoldoende recht gedaan.

Het hoofdpunt van het overleg, de vraag of er door B&W en de opdrachtgever op een legitieme manier afgeweken zijn van de vergunning, kwam daardoor niet heel goed uit de verf. Het leek er overigens op dat de burgemeester steeds met een grote boog rond deze vraag bleef cirkelen, waarschijnlijk omdat hij geen zin had of geen mogelijkheid zag om deze echt te beantwoorden. Begrijpelijk, omdat het daarbij direct gaat om zijn voorgangers en de vraag of de gemeenteraad wel heeft gefunctioneerd zoals van haar verwacht had mogen worden, als controlerende instantie voor B&W met name.

De uitkomst van het gesprek was, dat de burgemeester twee belangrijke toezeggingen heeft gedaan. De eerste betrof de veiligheid van de constructie. Zoals bekend, zijn daar al vanaf het begin vragen over en is er uiteindelijk, op advies van het adviesbureau, voor gekozen de constructie regelmatig te controleren (tweemaal per jaar). Saillant detail was overigens dat de burgemeester tussen neus en lippen door aangaf dat ook die controle tot nu toe niet (consequent) is uitgevoerd. Hij weet dat aan de wisselingen van leidinggevenden. Hij zegde toe de veiligheid van de constructie te zullen gaan bespreken met de VvE die hiervoor verantwoordelijk is. Hij ging vreemd genoeg niet in op het gegeven dat de burgemeester qualitate qua wettelijk de verantwoordelijkheid draagt voor de veiligheid in de gemeente. Ook bleef liggen dat de gekozen onderzoeksmethode (tweejaarlijkse controle) niet adequaat is; om de kwaliteit van constructie en materiaal effectief te kunnen controleren, is op z’n minst endoscopisch onderzoek noodzakelijk.

Of zijn toezegging toereikend is, om de veiligheid van de buitenschil met de VvE te bespreken moet overigens blijken uit de uitkomst van dit overleg; als er weer een doekje voor het bloeden wordt aangereikt en er voorbijgegaan wordt aan de kern van ons betoog dat de constructie ondeugdelijk is, zet deze toezegging weinig zoden aan de dijk.

De tweede toezegging was dat we inzage krijgen in de documenten rond de besluiten die er al dan niet genomen zijn en die al dan niet terecht genomen zijn. Ook daar geldt dat het van de over te leggen documenten zelf afhangt of die overtuigend zijn of niet. Het gaat dan om de kwaliteit van de inhoud van het dossier en de vraag of de documenten erin opgenomen zijn die echt antwoord geven op de vragen die door ons gesteld zijn.

Per saldo moeten we vaststellen dat voor ons het uiteindelijk resultaat van ons gesprek met de burgemeester afhangt  van de inhoud van de toegezegde informatie; daaruit zal moeten blijken of we echte antwoorden gekregen hebben. Die twijfel of afwachtende houding achten wij gerechtvaardigd omdat hij veel van onze vragen met een wedervraag beantwoordde. Wij leiden hieruit af dat hij de bedoeling had het gesprek in de door hemzelf gewenste richting te sturen. 

Over de sfeer van het gesprek stel ik vast dat die op momenten wat stekelig en geïrriteerd was. De burgemeester evalueerde het gesprek in zekere zin met de vraag of we vonden dat hij goed naar ons had geluisterd. Wij willen dat niet met ‘nee’ beantwoorden maar menen wel te mogen concluderen dat hij zich misschien wat teveel in een keurslijf gedwongen heeft van de verdediger van college, raad, en zijn voorgangers. Had hij dat niet gedaan, dan had hij zich veel intensiever kunnen verdiepen in de grote lijnen van ons betoog.

We zullen met een brief op de hoogte gesteld worden van wat de uitkomst is van het overleg met de VvE over de veiligheidsaspecten. Onze inzage in het dossier zal moeten uitmaken of daaruit voldoende op te maken is, of er volgens de regelgeving gewerkt is en in hoeverre dat het geval is. Uiteindelijk hebben we tot nu toe geen antwoord gekregen op indringende vragen die er rond de kwaliteit van de constructie van de gevelconstructie gesteld moeten worden. De gevelconstructie wordt door de gemeente en de opdrachtgever consequent benoemd als ‘hoogwaardige zelfdragende staalframebouw’ terwijl wij blijven bij onze bevinding dat er sprake is van ‘houtskeletbouw in combinatie met aluminium damwanden’ waarbij de damwanden met stalen schroeven bevestigd zijn op houten regels. Behalve dat er gebruik gemaakt is van ander materiaal, aluminium namelijk in plaats van staal, kleeft hieraan het grote bezwaar dat de stalen schroeven door de invloed van het weer corrosie van het aluminium kunnen veroorzaken op juist de meest kritische plekken van de constructie. In potentie levert dit een groot veiligheidsrisico op, omdat de stabiliteit van de constructie niet overtuigend gegarandeerd wordt, cq. kan worden.

De burgemeester was nogal cryptisch over de inhoud van het dossier. De inhoud ervan kan leiden tot allerlei constateringen. Met name de vraag naar de integriteit van de betrokkenen is daarbij een heikel punt, plus de vraag die daaraan direct gekoppeld moet worden, of het dossier geloofwaardige antwoorden kan geven op de vragen die er aan gesteld moeten worden. De burgemeester stelde vast dat dit nog tot problemen kan leiden. De vraag die zich dan opdringt is, of het dan een probleem wordt voor ons als critici of voor de gemeente die geen redelijk antwoord vindt in de dossiers. Vooreerst is het afwachten…

Ben Bongaards en Wil Baaijens

Agenda

Mei 2018
M D W D V Z Z
30 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 1 2 3

Andere website's

Inlogformulier








alle inhoud op www.gravepolitiek.nl valt onder © en mag niet zonder toestemming gepubliceerd worden.