Een Graafse raadsvergadering

 

Ik gun het elke inwoner van Grave; het bijwonen van een raadsvergadering. Niet dat het leuk is, maar voor diegenen die graag naar een toneelvoorstelling gaan: het is vooral theater. Nog explicieter: meestal een tragedie. Soms zelfs in meerdere delen.

 

We hebben in Grave min of meer een eigen regisseur: de burgemeester. Ofschoon, er zijn betere maar hij doet wel zijn best. En eigenlijk mag je van een burgemeester ook niet veel meer verwachten. De toneelspelers (de partijen) zijn wel héél apart. Ze zijn vaak ook niet uit op een goede afloop van het spel. Dus een echt ‘happy end’ komt zelden voor.

 

Het lijkt er vooral op dat coalitie-minnende partijen, LPG, CDA en VVD, er genoegen in scheppen om de oppositie dwars te zitten. Ze genieten zichtbaar van hun spel, zeker als ze merken dat de oppositie er zich aan ergert. Och, eigenlijk is dat niet eens zo bijzonder, we zien dat ook vaak in de Tweede Kamer. Ook niet zo netjes.

 

De coalitie in Grave ziet voornamelijk als hoogste doel: een zelfstandig Grave, voor nu en altijd. Wat er ook van komt. Ik voel mee met hun gevoelens, ook al ben ik zelf een andere mening toegedaan, een meer rationele. 

De oppositie kiest voor een andere toekomst: met een grotere gefuseerde gemeente kúnnen we meer, we tellen dan ook meer mee. We worden ook beter gehoord.

 

Beide partijen zeggen het beste met álle inwoners van Grave vóór te hebben. En ik geloof  ook dat ze dat menen. We zijn toeschouwers in een theater. Gaat dat zien, zolang het nog kan!

 

Louis Sparidans

 

 








alle inhoud op www.gravepolitiek.nl valt onder © en mag niet zonder toestemming gepubliceerd worden.