Vlagvertoon in de Graafse raad…

Nel Schuts lanceerde een voorstel om ook in de Graafse raadszaal een Nederlandse driekleur op te hangen. Een armetierig voorstel… Niet dat de vlag er misplaatst een plek zou hebben gekregen, als haar voorstel aangenomen zou zijn. De armetierigheid zit vooral in hoe zo’n item in de raad geagendeerd wordt… Of eigenlijk niet. Als je serieus een voorstel wilt doen, en je gelooft er zelf in, zorg je dat je beslagen ten ijs komt. Niet dat daarvoor per se een uitgebreid verhaal nodig is maar als politicus moet je gaan voor het haalbare en hoor je te weten dat haalbaarheid bijna nooit op een presenteerblaadje wordt aangeboden. Wanneer je jezelf als politicus niet voldoende serieus neemt en ‘tussen de soep en de piepers’ zo’n voorstel opdist, vraag je er in feite om niet serieus genomen te worden. Precies dat gebeurde met een ondoordachte, nogal platvloerse, afzeikinterventie van Dieperink (VVD). Oud-raadslid Frank Stoffer schreef daarover op de site van Jacques Leurs.*1)

Politiek op het allerlaagst denkbare niveau

Wat Nel Schuts blootlegt, is de onbekendheid van de Graafse politiek met haar eigen metier. Politiek is de kunst van het haalbare. Iedere politicus weet, hoort te weten, dat dat er doorgaans op neer komt dat dingen haalbaar gemaakt moeten worden. Als je zo’n vlag in de raadszaal echt belangrijk vindt, maak je daar, hoe kleinschalig ook, beleid van. Nel Schuts is gepokt en gemazeld in de politiek en de mores die daarbij horen. Als geen ander had ze horen te weten dat zo’n voorstel voorbereiding vergt. Jarenlang heeft ze de pijnlijke ervaring gedeeld, dat onze politiek zich op het allerlaagst denkbare niveau beweegt en dat de daarbij horende ‘hullie-zullie-mentaliteit’ zo diep ingevreten is, dat een voorstel, hoe goed ook, zelden op zijn kwaliteit wordt beoordeeld. Van debatten kan eigenlijk nooit sprake zijn in onze gemeenteraad. Daarvoor is de politieke gedachtenvorming te mager en hapsnap. Hooguit bestoken raadsleden en -fracties elkaar af en toe met stekelige oneliners die vooral duidelijk maken dat ze hun vak niet verstaan.

College nog altijd in de ontkenningsfase

Hierbij speelt een grote rol dat onze raadsleden niet bij machte zijn coalities te bouwen. We kennen één coalitie, een toevallige meerderheid, nodig om samen te bedisselen wat er wel of niet moet worden geagendeerd en die dan vervolgens in beton gegoten moet worden omdat men elkaar niet durft te vertrouwen. Dat hebben we vier jaar achtereen gezien, en vier jaar daarvoor, en nog eens vier jaar, enzovoort. Het is een absurditeit dat we in Grave al jaren met meerderheidscoalities opgezadeld zitten, terwijl dat alleen maar een extreem zwaktebod is. Onze opeenvolgende coalities leggen vooral bloot, dat onze politici niet tot samenwerken in staat en bereid zijn. Collegeprogramma’s kunnen als het ware op de bodem van een sigarendoos worden geschreven, want als de coalitie er is, wordt het verder aan het ingehuurde college overgelaten wat er moet gebeuren. En aan de hoeveelheid euro’s die dat college bij elkaar weet te harken en lenen. Echt financieel beleid wordt er immers nauwelijks gevoerd en al zeker geen financieel beleid dat op hoofdlijnen wordt uitgezet door de gemeenteraad. Aan het eind van de lopende coalitieperiode moesten we, Grave Politiek, onze raad onder de neus wrijven dat er enkele tientallen miljoenen schuld gemaakt waren, terwijl men, op voorspraak van B&W, in de vooronderstelling leefde dat Grave onder leiding van het college werkte aan een gezond voortbestaan tot in lengte van jaren. Sommige raadsfracties zitten nog altijd de ogen uit te wrijven... En het college, inclusief wethouder Joon van financiën, verkeert nog altijd in een ontkenningsfase.

Spek en bonen

Het krakkemikkige, bijna ontbrekende, financiële beleid is de basis onder een al even armoedzaaierig ruimtelijk beleid. Beleid dat vooral leunt op wat adviesbureaus weten te brouwen uit de politieke armoede van college en raad. ‘U vraagt, wij draaien!’… dat werk. Voor de rest wordt er eigenlijk geen beleid gemaakt in Grave, maar komt dat uit Cuijk of een van de talrijke andere samenwerkingsverbanden waar burgemeester en wethouders stiekem voor gemeenteraad spelen.
Komen we terug bij het vlagvertoon… Het is de knulligheid ten top, hoe de driekleur, waarschijnlijk onbedoeld, speelbal wordt van politiek op Graafs niveau. Het is eveneens de knulligheid ten top dat onze burgemeester het wederom allemaal laat passeren, mogelijk vanuit de gedachte, ‘het zal mijn tijd wel duren’. Precies zoals hij ook deed toen Ben Peters het politieke onbenul ten toon spreidde, om zijn critici met leugens te bestoken in plaats van antwoord te geven op terechte vragen over zijn integriteit. Belangenverstrengeling… We zijn gezegend met een raad voor spek en bonen en op de keper beschouwd met een burgemeester voor spek en bonen. Een vlag in de raadszaal kan daarom nauwelijks verhevener gedachten oproepen als een vlag op een modderschuit. Helaas!

Ben Bongaards; www.gravepolitiek.nl

*1) https://www.jacquesleurs.nl/2018/02/reacties-op-het-graafse-beschamende-vlagvertoon/

 

 

Agenda

Februari 2018
M D W D V Z Z
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 1 2 3 4

Andere website's

Inlogformulier








alle inhoud op www.gravepolitiek.nl valt onder © en mag niet zonder toestemming gepubliceerd worden.