Bij het Graafse CDA is democratie een loterij

 

Kennelijk had de Graafs CDA-fractie wat uit te leggen. Immers, “als geen andere partij heeft het CDA zich in de aanloop naar de verkiezingen hard gemaakt voor één gemeente Land van Cuijk”, zo schrijft de Graafs fractievoorzitter, Alex van Megen, in de Arena. Met zo’n overtuigende stellingname op zo’n principieel en strategisch punt (dat zeker stemmen heeft opgeleverd) ga je niet over één nacht ijs. Daar is lang over nagedacht.

 

Echter, de ferme verkiezingsbelofte van het CDA bleek met de kater van het overwinningsfeestje op 17 maart al verdampt te zijn. De nasmaak van de gebroken belofte werd definitief weggespoeld toen de lijsttrekker een wethouderszetel kon bemachtigen in een coalitie met de LPG die van één gemeente Land van Cuijk helemaal niets wil weten.

Het CDA zal nu als paladijn van de LPG ook niet meer meewerken aan de vorming van één gemeente Land van Cuijk.

De Graafse fractievoorzitter tracht in de Arena met platitudes en drogredenen de draai van 180 graden goed te praten. 

 

Achter de uitslag van een knullig in elkaar gedraaide opiniepeiling (met liefst drie keuzemogelijkheden) waarvan je vooraf weet dat de uitkomst tot verwarring leidt, doet Van Megen een slappe poging om zijn kiezersbedrog recht te praten.

Zijn stukje waarin hij zichzelf meermaals tegenspreekt, legt een politieke opvatting bloot die zich in feite van haar eigen essentie berooft en niets anders kan dan verzeilen in een cultus van achterkamertjes waar verkiezingsbeloftes plaats maken voor de kleffe dramatiek van een niet te pruimen soap waarin de nieuwbakken eigen wethouder als steracteur mag optreden. Het is politiek die zich steevast bedient van troebel gekronkel.

Een beetje medelijden krijg je ook wel met het clubje. Stonden ze eerst zo ferm te wezen in hun verkiezingsoutfitjes, nog geen maand later zetten ze zichzelf al even ferm in het hemd dat bij deze partij doorgaans nader is dan de rok *)

 

De geschonden verkiezingsbelofte is niet het enige voorbeeld van het contrast tussen luidkeels geventileerde intenties en de doodstille achterkamertjespraktijk. 

Het lag al lang te rochelen maar nu is het definitief de pijp uit: het politiek fatsoen en de integriteit van het Graafse CDA. Het is een zichzelf nuancerend bedrijfje, gespecialiseerd in het omtoveren van beloftes in holle frasen. Stemmen op het CDA verschaft je de wiskundige zekerheid dat je stem geen bal waard is, ook al wil Van Megen met schijnargumenten ons het tegenovergestelde doen geloven. 

 

Van Megen begint zijn uitleg met “democratie is geen loterij”. Zijn partij maakt er dat wel van met één winnaar uit eigen kring, de fonkelnieuwe wethouder en de kiezers als verliezers. Het is de perverse grondhouding van het soort politici bij wie verkiezingsbeloftes slechts zolang beloftes zijn als ze zich inbeelden dat het beloftes zijn.

 

Hans Satter; www.gravepolitiek.nl

 

*) ‘Het hemd is nader dan de rok’ wordt gezegd om uit te drukken dat je je eigen belangen laat voorgaan. Met rok wordt hier bedoeld de mantel van een ambtsdrager.

 

 

 

 

 








alle inhoud op www.gravepolitiek.nl valt onder © en mag niet zonder toestemming gepubliceerd worden.