Raad heeft maling aan kritische burgers

 

Meer openheid (transparantie), een betere communicatie met de burgers en het stimuleren van actief burgerschap in de vorm van burgerparticipatie waren in de aanloop van de gemeenteraadsverkiezingen van maart jl. belangrijke politieke onderwerpen. Kennelijk drong het in een helder moment van zelfreflectie bij de Graafse politici door dat deze basale aspecten van onze democratie de afgelopen raadsperiode(n) onvoldoende tot uiting waren gekomen. Helaas bleek het heldere moment slechts een korte flits te zijn geweest die direct na de verkiezing al was gedoofd. Het waren praatjes voor de vaak. Achteraf blijkt dat de gemeenteraad van Grave op enig moment (door oude of nieuwe raad en op wiens initiatief) heeft besloten niet meer te reageren op ingezonden brieven van burgers, zo deelde de raadsgriffier mij mee. Naar aanleiding hiervan heb ik gebruik gemaakt van het spreekrecht in de raadsvergadering van 18 september jl. en de onderstaande tekst uitgesproken. 

 

“Geachte raadsleden,

 

Op 26 februari, 16 maart en 7 juni van dit jaar, stuurde ik u mailberichten met vragen over de vestingvisie, het Wisseveld/ koninginnedijk project en over de waarschijnlijk toegestane woningbouw in de rivierbedding van de Maas op de zogenaamde EMAB-locatie.

Binnen de Graafse gemeenschap, dunkt mij, belangrijke politieke onderwerpen.

 

Op de berichten kreeg ik ontvangstbevestigingen van de Afdeling Bedrijfsvoering van de ambtelijke CGM -werkorganisatie met de volgende (enigszins ingekorte) computertekst:

Uw bericht is ingekomen en is geregistreerd. Wij hebben uw bericht voor verdere afhandeling doorgestuurd aan de Afdeling Ontwikkeling, - cluster Ruimtelijke Beleid.  Wij streven ernaar uw bericht binnen acht weken te beantwoorden. 

Inmiddels is het 18 september en van de toegezegde beantwoordingen binnen acht weken heb ik nog steeds niets vernomen.

 

Ondanks de retoriek in de periode voor de laatste gemeenteraadsverkiezingen waar burgerparticipatie, politieke transparantie en openheid hoog in de litanie van verkiezingsbeloften genoteerd stonden, zijn deze beloftes geen politieke werkelijkheid geworden. 

Weliswaar profileert deze raad zich als beter te zijn dan de vorige maar helaas is dat niet te merken aan een communicatievere opstelling naar de burgers toe, zeker als die kritisch, mondig, en goed geïnformeerd zijn. 

Als u niet in staat bent  verzoeken om politieke informatie, los van het hebben van gelijk of ongelijk, binnen een redelijke termijn te beantwoorden en dat overlaat aan de ambtelijke werkorganisatie (hetgeen volgens mij ook tegen het principe van het dualisme is) dan is dat voor de kwaliteit van het hoogste bestuursorgaan van onze gemeente geen reclame en een veeg teken.

Zeker nu het zwerk boven het Graafse politieke landschap er donker en dreigend uitziet. 

 

Op 8 september jl. heb ik u een informatieverzoek gestuurd inzake de betrouwbaarheid van de door het college gepresenteerde jaarstukken 2017. 

Op 10 september laat de Afdeling Bedrijfsvoering van de CGM-werkorganisatie al van zich horen, zij het met niet meer dan een afscheepbriefje. De tekst luidt:

“De gemeenteraad zal tijdens de komende raadsvergadering, vanavond dus, uw brief voor kennisgeving aannemen. Mocht de raad daarnaast tot een vervolgactie besluiten, dan ontvangt u hierover van de Griffie bericht. Als de raad volstaat met kennisneming van uw bericht, ontvangt u geen bericht meer”. 

Bij zo’n zin zijn, mijns inziens, vraag- en uitroeptekens te plaatsen.

 

Wat moet ik hier nu van denken. Ik schrijf de raad aan de hand van gepubliceerde cijfers en overwogen argumenten dat ik sterk twijfel aan integriteit van de jaarlijkse verantwoording van het gemeentelijk financieel beleid en krijg dan antwoord van een ambtenaar. Een politiek-bestuurlijke vreemde situatie.

Mijn vraag is dan ook: op basis van welke bevoegdheid beantwoordt een ambtenaar brieven van burgers die aan de raad gericht zijn?  

 

Van de griffier mocht ik overigens vernemen dat de raad besloten had niet meer te reageren op ingezonden brieven van burgers. Dat roept bij mij de vraag op: is de gemeenteraad van Grave een gremium van volksvertegenwoordigers, of een lokaal politbureau”.

 

 

Misschien is men het vergeten, maar ik kan me nog herinneren dat op het einde van de afgelopen raadsperiode (2014-2018) de empathische gevoelstemperatuur tussen de raadsleden van coalitie en oppositie in de raadsvergaderingen diep onder het vriespunt lag. Dat straalde, communicatief gezien, op een negatieve manier af op de toehorende burger en tast de geloofwaardigheid en de integriteit van onze lokale democratie aan. Gelukkig gaat dat in de raadsperiode 2018-2022 veranderen was de boodschap in verkiezingstijd. Ik ben benieuwd. 

 

Tenslotte. In 2013 kreeg ik van een goede vriendin een gedichtje toegestuurd van Goethe. Ik weet niet de aanleiding waarom Goethe het gedicht schreef, maar het klinkt mij, in het kader van de Graafse politiek, heel toepasselijk in de oren. 

 

Net als in vroegere tijd.

 

De grote vijver was dichtgevroren/

de kikkertjes/ in de diepte verloren

konden niet langer kwaken en springen/

maar beloofde elkaar/ half in hun dromen:

mochten ze eenmaal weer bovenkomen

dan zouden ze als nachtegalen zingen.

 

het dooide en ’t ijs smolt aan alle kant/

ze peddelden opwaarts en gingen aan land

en zaten daar breed en eigengereid

en- kwaakten net als in vroegere tijd.   

 

Wil Baaijens, www.gravepolitiek.nl

 








alle inhoud op www.gravepolitiek.nl valt onder © en mag niet zonder toestemming gepubliceerd worden.