Manipuleren van cijfers.

 In ‘Met energie en vertrouwen’, het Bestuursprogramma 2018- 2022  van de huidige LPG/CDA-coalitie lezen we: “(….) De gehouden opiniepeiling op 21 maart 2018 betekent dat de minderheid van de inwoners van de gemeente Grave heeft gekozen voor één gemeente Land van Cuijk, waardoor één gemeente Land van Cuijk geen optie is. De LPG en het CDA zullen in de huidige periode (2018 – 2022) geen voorstellen steunen die betrekking hebben op de vorming/herindeling één Land van Cuijk.”) Nogal manipulatief werd de uitslag van de opiniepeiling als volgt weergegeven:

 - Zelfstandig………………………….……....42,2%,

 - Eén gemeente Cuijk Grave Mill ………33,3%,

 - Eén gemeente Land van Cuijk…………22,9%.

 Op 30 april 2017 telde Grave 12.378 inwoners (CBS). Als de LPG/CDA suggereert dat ‘de minderheid van de inwoners van de gemeente Grave heeft gekozen voor één gemeente Land van Cuijk’ dan zou dat betekenen dat in de gemeente Grave alle inwoners stemgerechtigd zouden zijn. Dat is natuurlijk onzin. In onze indirecte democratie mogen alleen stemgerechtigden stemmen. Pas je dit gegeven toe op de uitslag van de opiniepeilingen dan krijg je een ander, genuanceerder beeld:

Aan de opiniepeiling mochten 9838 stemgerechtigde burgers deelnemen.

1e.) 4255 (43,25%) stemgerechtigde hebben niet gestemd. Niet stemmen is een teken van geen interesse/ vertrouwen hebben in de opiniepeiling. 

2e.) 2357 (23,96 %) stemgerechtigden kozen voor zelfstandigheid.

3e.) 1855 (18,86 %) stemmers kozen voor de ‘kleine herindeling’ (Cuijk, Mill, Grave).

4e.) 1274 (12.95 %) kozen voor de ‘grote herindeling’

Uit de opiniepeiling blijkt dat:

- de niet-stemmers, met afstand, de “winnaars” waren van de peiling,

- de voorstanders voor de kleine of grote vorm van herindeling (samen 31.81%) een stevige 2e plaats bezetten,

- de voorstanders van zelfstandigheid op de 3e plaats komen.

Vraagtekens!

Duidelijk is dat de niet-stemmers de “winnaars” van de opiniepeiling waren. Voor een (groot?) deel zullen dat burgers zijn die geen vertrouwen meer hebben in de lokale politiek en vinden dat stemmen geen zin meer heeft, de zgn. ‘één pot nat-filosofie’. Het fenomeen ‘niet-stemmers’ ligt al jaren op de ontleedtafel van de politieke wetenschap, maar politici hebben om opportunistisch eigen- of partijbelang geen haast daar duidelijkheid over te krijgen. Ondertussen wordt de politieke desinteresse van burgers bij lokale-, provinciale- en EURO-verkiezingen steeds groter. Dat ondergraaft ons lokaal democratisch systeem. 

In Grave was het opkomstpercentage in 2006: 63%, in: 2010:57,3%, in 2014: 54,1% en in 2018 ondanks de aanzuigende werking van de opiniepeiling slechts 57,8%.

Dat meer dan vier op de tien stemgerechtigden in Grave al jarenlang niet meer meedoen aan het democratisch feestje dat verkiezingen heet, wordt door de lokale politiek en de lokale media verzwegen. Schijnbaar hangt rondom ‘het niet stemmen ’een taboe, terwijl het duidelijk is dat ‘het niet stemmen’ aangeeft dat veel burgers steeds minder vertrouwen hebben in hun overheid. Competente politici, ook raadsleden, zouden daar al lang vraagtekens bijgezet moeten hebben.

Politiek cynisme?

Het kernpunt van de afgelopen verkiezingsstrijd was het niet dan wel zelfstandig blijven van de gemeente Grave. Twee partijen, CDA en LPG, stonden in die strijd compromisloos en lijnrecht tegenover elkaar. Dat leverde extra stemmen op voor die partijen. 

Wat betreft de LPG, hun stellingname was al jaren bekend: koste wat kost zelfstandig blijven. Of je met die stellingname wel of niet eens bent is niet relevant. Het was een duidelijke verkiezingsslogan. Dat die kosten door roekeloos financieel beleid de pan uitrijzen is een ander hoofdstuk.

Bij het CDA ligt dat anders. In de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van 2010 schreef de toenmalige CDA-lijsttrekker Ben Peters op 21 januari 2010 het volgende: “Herindeling, te kort door de bocht!”.

 Hij schrijft onder meer “Herindelen mag dan de kortste weg lijken te zijn, maar het is volgens het CDA-Grave ook de weg naar de laagste kwaliteit als het gaat om een democratische volksvertegenwoordiging”. 

Dat is tegenstrijdig met de stellingname van het CDA in de laatste verkiezingsstrijd. Het CDA lokte kiezers met de slogan ‘Eén grote gemeente Land van Cuijk’. Het propagandeerde daarmee herindeling! 

Alex van Megen, de huidige CDA-fractievoorzitter, was in 2010 kandidaat op de lijst van Keerpunt 2010! Hij zegt dan “ gehoord te hebben dat Grave werd bestuurd door het slechtste college aller tijden (college LPG,CDA en VVD van 2006-2010. W.B.)

Van Megen stelde vervolgens in De Gelderlander: “Het is ronduit slecht dat de coalitie, die echt uitgeregeerd is, bij elkaar blijft ondanks onderling wantrouwen: uit angst voor de verkiezingen. Hij constateerde ook: dat het de raadsleden helaas te doen was om de macht. Hotemetoten op het stadhuis zijn voor hen belangrijker dan hun achterban”. Van Megen presenteert zich vervolgens in hetzelfde artikel als voorstander van herindeling.

Van Megen zit nu in een coalitie (LPG/CDA) die mordicus tegen een herindeling is. Ik kan dan ook alleen maar concluderen dat Christelijke normen en waarden van elastiek schijnen te zijn.

nu de laatste verkiezingen achter de rug zijn, verordonneert het politiek cynisme dat beide partijen weer hecht blijven samenwerken en op de oude voet verdergaan. Het is dit politiek cynisme dat steeds meer regel schijnt te worden en kiezers ervan weerhoudt te gaan stemmen: Waarom zou je stemmen als de politiek toch één pot nat lijkt.

Wil Baaijens; www.gravepolitiek.nl

 

 








alle inhoud op www.gravepolitiek.nl valt onder © en mag niet zonder toestemming gepubliceerd worden.